بنابر اين ايلغازى با فرنگيانى كه آهنگ پيكار با او را داشتند در برابر آنچه كه ذكرش گذشت مصالحه كرد ، و مدتى را براى متاركه جنگ قرار داد ، و براى گردآورى سپاه به ماردين رفت كه ما انشاء الله تعالى شرح آن را ضمن وقايع سال 513 هجرى قمرى ذكر خواهيم كرد .

--> [ ( ) ] حوران ( يا سرزمين غاردار ) ولايتى است در جنوب غربى سوريه ، واقع در شمال نهر اردن و درياى جليل و جنوب دمشق . اين ولايت قسمتى از ناحيهء معروف حوران است كه بمناسبت غارهاى متعدد قسمت كوهستانى شمال شرقى آن ، كه بسيارى از آنها زمانى مسكون بوده ، بدين نام خوانده شده است . اين ناحيه دشتى است خالى از درخت ، مشتمل بر قله‌هاى مخروطى آتشفشانى ، كه خاكش بواسطهء وجود خاكسترهاى آتشفشانى بسيار حاصلخيز است . بيشتر سكنه‌اش از دروزها هستند كه از لبنان مهاجرت كرده‌اند . ناحيهء حوران لا اقل قسمتى از همان « باشان » تورات است كه سرحد شمال شرقى ارض موعود شمرده شده است ، بعدها از ايالات رومى شد . در اواخر قرن دوم بعد از ميلاد مسيحيت در آنجا رواج داشت . پايتخت آن ، بصرى ، اولين شهر شام بود كه به تصرف مسلمانان درآمد . و پس از تاسيس « جندها » حوران جزء چند دمشق بود . تاريخ از آن ببعد حوران همان تاريخ سوريه است . مهاجرت در روزها به حوران در قرن هيجدهم ميلادى آغاز شد . از كاوش‌هائى كه درين ناحيه به عمل آمده است بقاياى جالبى بدست آمده ، و علاوه بر غارها و آثار شهرهاى روى زمينى ، شهرهاى زير زمينى كشف شده است . بقاياى اين آبادىها نشان ميدهد كه از قطعات گدازه‌هاى آتشفشانى ساخته شده‌اند . بعلاوه ، كتيبه‌هاى يونانى ، سبائى ، لاتينى ، صفائى و نبطى فراوان بدست آمده است . ( دائرة المعارف فارسى )